Van der Vaart: Zostań rozgrywającym

Najbardziej kreatywny gracz Tottenhamu Rafael van der Vaart ujawnia sekrety pociągania za sznurki w piłce nożnej

Po nieudanym sezonie w Realu Madryt, na Mistrzostwach Świata w RPA holenderski pomocnik odegrał jedynie drugoplanową rolę. Mimo tego, Harry Redknapp zdecydował się na pokerową zagrywkę i sprowadził utalentowanego rozgrywającego do Londynu.

Wychowanek osławionej szkółki piłkarskiej Ajaxu, Rafael van der Vaart, niemal natychmiastowo zaadaptował się do niezwykle dynamicznej i wymagającej fizycznie Premier League. Był zaangażowany w zdobycie 10 goli przez Tottenham w swoich pierwszych 11 występach w barwach Kogutów.

Jego przyjęcie piłki prowokuje do zadania pytania: „Czy jego buty mają na sobie klej?”. Jeśli dodamy do tego niezwykłą wizję gry i niesamowity instynkt strzelecki, to dostaniemy przepis na jednego z najlepszych rozgrywających na świecie. Tylko u nas, Rafael podzieli się z wami swoją receptą na sukces.

Domagaj się piłki

Jako rozgrywający zawsze powinieneś chcieć znajdować się przy piłce i dyrygować grą. Musisz cały czas myśleć, analizować i mieć świadomość tego, co się dzieje wokół ciebie. Ale nie zapominaj o tym, aby być zrelaksowanym i po prostu cieszyć się grą. Sam zawsze staram się czerpać przyjemność z gry. Łatwo to mówić, ale naprawdę tak jest. Każdy mecz jest zupełnie inny dla rozgrywającego. Czasem – sam nie wiesz dlaczego – czujesz się lepiej i pewniej niż w innych meczach.

Bądź świadomy

Środkowy pomocnik to najbardziej niewdzięczna pozycja na boisku. Przez cały czas wokół ciebie znajdują się obrońcy, co znacznie utrudnia skuteczną kontrolę nad piłką. Dlatego zawsze musisz wiedzieć, co się dzieje wokół ciebie jeszcze zanim otrzymasz piłkę. Świadomość i przegląd pola to dwa najważniejsze atrybuty rozgrywającego. Zawsze powinieneś zdawać sobie sprawę z wolnych przestrzeni na boisku i miejsc, gdzie będziesz mógł zagrać futbolówkę. Kiedy rozgrywający znajduje się przy piłce, to bardzo ważne, aby jego koledzy z drużyny natychmiast rozpoczynali ruch w poszukiwaniu wolnych przestrzeni na murawie. Szczególnie istotne jest to w przypadku napastników, którzy w ten sposób tworzą miejsce dla innych, nie wspominając o tym, iż dzięki wybiegnięciu w tempo mogą się znaleźć oko w oko z bramkarzem.

Przyjęcie piłki może robić różnicę

Przyjęcie piłki jest jednym z najważniejszych atrybutów u rozgrywającego. Często właśnie ono decyduje o tym, jak długo utrzymujesz się przy piłce i ile masz czasu, aby odpowiednio ją rozegrać. Dobre opanowanie futbolówki zawsze da ci parę dodatkowych sekund na podjęcie właściwej decyzji, co robić dalej.

Praktyka czyni mistrza

Jako rozgrywający musisz trenować codziennie. To nie jest zajęcie, któremu możesz poświęcać jeden dzień w tygodniu. Tylko codzienna praktyka pozwoli ci udoskonalić technikę. Rozgrywający musi świetnie panować nad futbolówką, a tego nie da się osiągnąć bez znakomitego przyjęcia i czucia piłki. Te czynniki są najważniejsze, gdyż dają ci czas. Kiedy byłem, mały zawsze trenowałem w pojedynkę. Kopałem piłkę w ścianę i starałem się ją opanować. Ćwiczyłem też częste zwroty, zakręty i obroty z futbolówką. Dużą część treningu typowego dla rozgrywającego możesz odbywać sam.

Dokonuj właściwych wyborów

Czasem wstrzymuję się z zagraniem piłki do napastników i odczekuję dodatkową chwilę. To oznacza, że kiedy już podaję piłkę do zawodnika wybiegającego na pozycję, ten doskonale wie, czy udało mu się uwolnić spod opieki obrońcy, czy może będzie musiał szukać szybkiej gry na jeden kontakt. Delikatne opóźnienie podania daje napastnikom dodatkową chwilę na zastanowienie się, co robić dalej. Zawsze staram się zagrywać piłkę przed napastnika, aby stworzyć im sytuację bramkową i dać chwilę czasu na zastanowienie się, co chcą zrobić. To również bardzo ważne dla napastników, kiedy wiedzą, że za ich plecami znajduje się ktoś, kto wie w jaki sposób i w którym momencie dograć im piłkę. Daje im to pewność siebie, niezbędną do częstego wybiegania na wolne pozycje.

Celuj nisko

Jeśli chcesz strzelać na bramkę, to bardzo ważne, abyś celował nisko nad ziemią. Dzięki temu będziesz mógł włożyć więcej ciała w uderzenie. Strzelanie z dystansu jest trudniejsze, ponieważ wymaga nadania piłce odpowiedniej mocy. Kopnięcie musi być dużo silniejsze, a kontakt stopy z futbolówką dużo czystszy. Nie jest to łatwe, ale od czego masz trening?